Vorig jaar vroeg m’n dochter me waarom ik in een sms of chatbericht aan het einde van een zin een punt zette als ik daarna toch een smiley plaatste. Ik hoorde het even in Keulen donderen. Want wat ik niet wist, was dat zo’n smiley een punt eigenlijk overbodig maakte. Ik protesteerde even, want een volzin zonder punt, dat hoorde toch niet! Maar ik liet dat protest al snel varen en plaats nu soms geen punt meer als er ook een smiley staat.
Over dat punt wil ik het vandaag hebben, want het zal mogelijk uitsterven.
Het punt — het teken dat we als kinderen leren en dat al zeker sinds de middeleeuwen bestaat — valt dan ook in deze digitale tijden steeds vaker weg in chatberichten.
Het wereldberoemde werk van Carlo Collodi, Pinokkio, is onlangs gepubliceerd in Italiaanse emojitaal, ofwel emojitaliano.
Op de eerste dag van het nieuwe jaar blikken we nog eenmaal terug op het voorbije jaar.
Europa is lang niet het enige continent waar tegen de overheersing van het Engels wordt gestreden en waar men probeert de import van Engelse woorden en termen enigszins een halt toe te roepen.
Door de hele menselijke geschiedenis zorgen vertalers ervoor dat nieuwe lezers een reis kunnen ondernemen in andere culturen en talen.
