Iemand op de set roept op tot stilte. De acteurs maken zich klaar, de camera- en klankmensen zetten zich op hun plaats en iemand met een zwartwit bord plaatst zichzelf voor de hoofdcamera. De bordpersoon – bestaat hiervoor een specifieke term? – kondigt eventueel de scene en take aan, klapt het boveneinde van het bord flink naar beneden, de regisseur zegt “en… actie!” en de film wordt gemaakt.
Ook al weet je niets over films maken, al het bovenstaande gebeurt om een duidelijke reden. De acteurs acteren, de camera- en klankmensen nemen beeld en geluid op, en de regisseur regisseert. Maar wat met de persoon met het vreemd uitziende bord. Dit ding hieronder dus. Waarvoor dient dat? (meer…)
Al eeuwenlang en in alle talen wordt met taal gespeeld. Daarbij worden op een speelse manier de uiterste grenzen van de taalsystematiek verkend.
We horen heel wat tragische verhalen over inheemse talen die verdwijnen omdat hun laatste sprekers uitsterven, samen met de symbolische en sociale werelden die in die talen vervat zitten, tenzij ze door geschiedkundigen worden vastgelegd (of teruggevonden) en in musea worden gearchiveerd. Deze triestige maar noodzakelijke verhalen verhullen soms de miljoenen sprekers van inheemse talen over de hele wereld die verwaarloosd worden. 
